Μονεμβάσια

Αυτός ο "βράχος" διαθέτει μοναδική γοητεία. Τα λόγια δεν αποδίδουν. Ακόμη και οι φωτογραφίες υστερούν. Πρέπει να τον δεις από κοντά...
ΥΓ: Μόλις ανακάλυψα ότι ο Blogger έχει αλλάξει τον τρόπο θέασης φωτογραφιών σε μεγέθυνση. Για όσους/ες δεν το προσέξατε ακόμη: Κάνεις κλικ πάνω στη φωτογραφία και την βλέπεις σε μεγέθυνση με μαύρο φόντο (πολύ καλό αυτό!) σε νέο παράθυρο. Αν έχει περισότερες φωτογραφίες στην ίδια ανάρτηση μπορείς να τις μεγεθύνεις περιστρέφοντας το ροδάκι του ποντικιού ή πατάς τα thumbnails στο κάτω μέρος της οθόνης. Ενδιαφέρον!

Μάνη

Κάπου στη Μάνη...

Πανοράματα...

Από την Μηλίνα, στο Νότιο Πήλιο, πλευρά του παγασητικού. Μην ξεχάσετε να κάνετε "κλικ" πάνω στη φωτογραφία. Ξαφνικά αποφάσισα να πειραματιστώ με πανοραμική φωτογραφία "στο χέρι" και με την "πρόχειρη" μηχανή μου (Lumix), δηλαδή χωρίς τρίποδο και χωρίς πανοραμική κεφαλή. Οπαδός της ακρίβειας, δεν το πίστευα ότι θα πετύχαινε. 'Οταν έκανα τη συρραφή δεν πίστευα στα μάτια μου...

Σε μαύρο φόντο...

Το νησάκι απέναντι ρίχνει τη σκιά του στο νερό. Και το φόντο αλλάζει!

Μήπως "Ψαρού"...;

Ποιός είπε ότι ο "ψαράς" είναι μόνο αντρικό επάγγελμα;

Καστοριά

'Αλλη μία πόζα της σταρ...

Σ' αυτή την βρήκα πιό όμορφη και την προσθέτω εκ των υστέρων... Μην ξεχάσετε να κάνετε κλικ πάνω στις φωτογραφίες για να τις δείτε σε μεγέθυνση.

Από τη λίμνη Καστοριάς. Το βρήκα όμορφο αυτό το παπί...

Αγκάθι...

Μην ξεχάσετε να κάνετε κλικ πάνω της... Είναι εντυπωσιακή σε μεγάλο μέγεθος!

Ανακλάσεις #2

Ανακλάσεις...

Αφαίρεση...

Αν υπήρχε προηγούμενη ζωή ίσως ήμουν βαρκάρης... Δεν εξηγείται αλλιώς!

Με φόντο το νερό...

Το αγριολούλουδο φύτρωσε κοντά στο κγκλίδωμα που με χώριζε από τον καταρράκτη τον οποίο έχει και φόντο στη φωτογραφία...

'Εδεσσα - Οι καταρράκτες!

Σε πρόσφατη επίσκεψη στην 'Εδεσσα μου δόθηκε η ευκαιρία να θαυμάσω το υπέροχο τοπίο της περιοχής των καταρρακτών. Νερά, πλατάνια, πλούσιο πράσινο, άνθη και κατασκευές που δεν ενοχλούν, αλλά δένουν με το τοπίο. Το τρελό είναι ότι αυτές τις κατασκευές και τη διευθέτηση της ροής των νερών την έκανε ο στρατός των ναζί, κατά την γερμανική κατοχή! (Το διάβασα σε κάποιον ιστότοπο, αλλά δεν θυμάμαι σε ποιόν). Η σειρά των φωτογραφιών είναι τυχαία, όπως την αποφάσισε ο ...Blogger!

Μην ξεχάσετε να κάνετε κλικ πάνω στις φωτογραφίες για να τις δείτε σε μεγέθυνση.

Το λιβάδι με τις μαργαρίτες...

Πολύ κοντά στο σπίτι μου υπάρχουν περιοχές με πολύ γρασίδι και πολλές κατακίτρινες μαργαρίτες. Δεν κρτούν πολύ, ο ήλιος τις μαραίνει γρήγορα. Τις πέτυχα σε πλήρη άνθιση...
Μην παραλείψετε να κάνετε κλικ πάνω στι φωτογραφίες για να τις δείτε σε μεγέθυνση.

Οι μετανάστες

Το μεταναστευτικό έχει πολύ οξυνθεί στη χώρα μας. Οι απόψεις είναι αντικρουόμενες. Η φωτογραφία παραμένει ουδέτερη, αρκούμενη στη σύλληψη εικόνων.

'Αγρια φύση

Μετά τη βροχή...

Ερείπια...

Κάποτε ήταν μιά βάρκα....

Γνώριμες εικόνες...

'Αργησα, ε; Τι; Να βάλω βάρκα. 'Ενα από τα αγαπημένα μου θέματα... Σε δυό μήνες καλοκαίρι...

Εδώ είναι...

Χωρίς (άλλα) λόγια...

Οι Ανδριώτισες πάπιες...

Ως θέμα, εκτός από τις βάρκες, μου αρέσουν και τα πουλιά και έχω φωτογραφήσει αρκετά. Σήμερα "ξέθαψα" μιά φωτογραφία που είχα βγάλει στην Άνδρο πριν τρία χρόνια. Δεν είναι σπουδαία, αλλά μου άρεσε. Στην εκβολή ενός μικρού ρυακιού σχηματίζετει μιά μικρή λίμνη. Εκεί σουλατσάριζαν τούτα τα πτηνά. Μάλλον για πάπιες μου μοιάζουν, αλλά δεν είμαι και σίγουρος για το ακριβές είδος. Βρήκα ότι η στάση τους, η σύνθεση που κάνουν μαζί με το νερό έχει μιά γεωμετρική αρμονία. Αυτά!

Πάλι οι αράχνες...

Πάντα θαύμαζα τις αράχνες! Ναι, όσο αστείο κι αν ακούγεται, βρίσκω πως αυτά τα ζωύφια διαθέτουν πολλά ταλέντα. Ένα είναι η τέχνη με την οποία φτιάχνουν τον ιστό τους. 'Εχω δει ιστούς αριστουργήματα. 'Αλλο είναι η εξυπνάδα τους. 'Εχω παρακολουθήσει πώς παραμονεύουν το θύμα που μόλις πιαστεί στον ιστό τους τρέχουν και το θανατώνουν με ένα τσίμπημα. Και το υλικό του ιστού τους έχει μετρηθεί για αντοχή και βρέθηκε ότι είναι το πιο ανθεκτικό νήμα στον κόσμο! 'Ισως να θυμάστε και φωτογραφία που είχα αναρτήσει, μιάς πολύ μικρής αράχνης, με 6 (ή 8;) μάτια, που είχε σκοτώσει μιά πολύ μεγαλύτερή της μύγα... Αυτός ο ιστός βρέθηκε στο παράθυρόο μου. Κρεμόταν από το στέγαστρο. Δεν ξέρω τι απέδωσε στην ...ιδιοκτήτρια, αλλά μου άρεσε και τον φωτογράφησα. Ο τηλεφακός στα 400mm.

Τα φιλαράκια μου...

Ο Ρούντι (επάνω) και ο Μπόμπος (κάτω). Πολύ σκανταλιάρηδες (τα σημάδια στο ξύλο που βλέπετε είναι από τα ...ευαίσθητα δοντάκια τους). Αλλά χαριτωμένοι και οι δύο...

Πίνακας;;;

Μοιάζει με πίνακα. Αλλά δεν είναι. 'Ενας μικρός κήπος στο πλάϊ μιάς πολυκατοικίας. Τα κόκικινα φύλλα είναι αναρριχητικά που σκαρφάλωσαν στον τοίχο. Διάλειμα στη μονοτονία του αστικού τοπίου...

Ακόμη μία...

Το ...Διοικητικό Συμβούλιο της γειτονειάς!

'Αλλη μία φατσούλα, σκαρφαλωμένη στον κάδο (για το μεροκάματο...).

Γατίσιες φατσούλες...

'Εχω αδυναμία στις γάτες (και στους γάτους, φυσικά). Δυστυχώς η παρουσία δύο ζωηρών σκυλιών στον κήπο μου δεν μου επιτρέπει την υιοθεσία γατιού, γιατί η επιβίωσή του θα ήταν αμφίβολη και δεν θέλω να κάνω το πείραμα. 'Ο,που βρω, λοιπόν, γατιά και τύχει να κρατώ μηχανή, δεν παραλείπω να αποτυπώσω τις συμπαθητικές φατσούλες. Αυτήν εδώ την βρήκα στο Πήλιο πριν μερικά χρόνια

Καλοκαιρινή διάθεση...

Αν και τον θέλω τον χειμώνα, σήμερα με τον δυνατό άνεμο και την ψύχρα το μυαλό μου πέταξε πάλι στο καλοκαίρι...

Δεν αργούν...

Ψάχνοντας τις φωτογραφίες μου (συχνά τις βέπω με άλλο μάτι μετά από αρκετό χρόνο) βρήκα αυτήν την ανοιξιάτικη εικόνα με κεράσια. Και τα έχω επιθυμήσει πολύ... Ελπίζω να μην αργήσουν, με τέτοιον ανοιξιάτικο καιρό που έχουμε...

Τρύγος...

Λίγο καθυστερημένο, έ; Τρύγος, με αυτοσχέδιο πατητήρι (επινόηση του συνεταίρου μου)

Σημ: Δεν είμαι εγώ στις φωτογραφίες...

Κουκλί...

Αυτό το κουκλί ήταν πίσω από μια πόρτα και ενθουσιάστηκε που μας είδε. Δεν έχει τίποτε το ιδιαίτερο, ως φωτογραφία, αλλά μου άρεσε η φατσούλα...

Σιδηρουργήματα...

Σε παλιότερες εποχές, πριν εφευρεθούν τα ηλεκτρικά εργαλεία και η ηλεκτροσυγκόλληση, οι σιδεράδες κατασκεύαζαν σιδερένια αντικείμενα με τελείως διαφορετικούς τρόπους απ' αυτούς που είναι σήμερα γνωστοί. Πολύ αργοί και με πολλή δουλειά στο χέρι. 'Εκοβαν και τρυπούσαν με σιδεροπριόνια και χειροτρύπανα που χρειάζονταν πολλές ώρες για να κόψουν και να τρυπήσουν, ιδιαίτερα τα χοντρά σίδερα. Οι συνδέσεις γίνονταν με πριτσίνια που τα σφυρηγατούσαν για να κεφαλώσουν. Μιά πόρτα που σήμερα χρειάζεται π.χ. μία ώρα δουλειάς για να γίνει, εκείνες τις εποχές απαιτούσε πολλά μεροκάματα και βασανιστική δουλειά. Επί πλέον, οι τεχνίτες θεωρούσαν υτοχρέωση να διακοσμήσουν τις κατασκευές τους με σχέδια και τεχνουργήματα που σήμερα θεωρούνται περιττά! 'Ετσι, ακόμα και κατασκευές για ταπεινά σπίτια ήσαν έργα τέχνης. Νεοκλασικά ή χαμόσπιτα είχαν πόρτες, μπαλκόνια, κάγκελα καλλιτεχνήματα.

Σήμερα...

Κεραμίδια...

Οι κεραμοσκεπές έχουν μιά δική τους γοητεία. Το ζεστό χρώμα του πηλού και η αίσθηση ότι αυτό το υλικό προστατεύει το σπιτικό από τις καιρικές συνθήκες, φαίνεται ότι έκαναν το κεραμίδι τόσο αγαπητό υλικό. Νομίζω και μόνο του είναι όμορφο φωτογραφικό θέμα.