Search This Blog

Wednesday, January 04, 2006

Δημόσιοι Υπάλληλοι

Καλημέρα σας και Καλή Χρονιά να έχετε.

Είμαι περίεργος αν θα δείτε ποτέ αυτό το blog, χωρίς να σας έχω προσκαλέσει! Δεν ξέρω πώς λειτουργούν αυτές οι σελίδες και τώρα πειραματίζομαι! Για ξεκίνημα θα αναρτήσω ένα κείμενο που εκφράζει τις απόψεις μου για μιά από τις αιτίες της κακοδαιμονίας αυτής της χώρας:


Κράτος και Δημόσιοι Υπάλληλοι


Μερικές σκέψεις για ένα πολύ καίριο ζήτημα, αυτό της κρατικής οντότητας και της επίδρασής της επάνω στη λειτουργία της Ελληνικής κοινωνίας. Πέραν από τις όποιες άλλες επιδράσεις επάνω στην κοινωνία (αλλαγή αξιών, ξένα πρότυπα, υλιστική αντίληψη, κλπ), νομίζω ότι κεφαλαιώδης είναι η έντονα εγωκεντρική αντίληψη και λειτουργία τόσο του κράτους ως πολιτικής εξουσίας, όσο και των ατόμων-δημοσίων υπαλλήλων. Με ένα κράτος-λήσταρχο, αναξιόπιστο, απατεώνα, προαγωγό (μεταφορικά!), με δημοσίους υπαλλήλους αργόμισθους, αδιάφορους, εχθρικούς, τεμπέληδες, νωθρούς, ατομικιστές, κοπανατζήδες, η στάση του μέσου ‘Ελληνα πολίτη που αισθάνεται ότι όλοι αυτοί του πίνουν το αίμα και, επί πλέον, φέρνουν εμπόδια στην οποιαδήποτε ιδιωτική πρωτοβουλία ή δραστηριότητα είναι, σίγουρα, αμυντική. Η ανασφάλεια που αισθάνεται ο πολίτης και η προσπάθεια άμυνας οδηγούν στην διάθεση της φοροδιαφυγής (“φοροάμυνας” κατά μια διατύπωση) και την εχθρότητα απέναντι στον δυνάστη-κράτος. Το κράτος είναι ο κοινός εχθρός και ως τέτοιο αισθάνεται ο πολίτης ότι πρέπει να το αντιμετωπίζει. Αυτή η (δικαιολογημένη, άλλωστε) στάση, καθώς και το πλήθος των ηλίθιων, άδικων και φωτογραφικών Νόμων αμβλύνουν το κοινό περί δικαίου αίσθημα και οδηγούν στην γενίκευση ότι «ο Νόμος είναι άδικος», με συνέπεια την αυξανόμενη περιφρόνηση στο Νόμο και στους υπόλοιπους θεσμούς. ‘Ετσι, η ανάγκη για την επιβίωση οδηγεί τους πολίτες σε “αντίσταση” που νομιμοποιείται με το ίδιο αίσθημα που νομιμοποιείται η αντίσταση ενάντια στον οποιοδήποτε εξωτερικό ή εσωτερικό κατακτητή (δικτατορία)! Μήπως εδώ βλέπουμε τη διαιώνιση του μοντέλου της Οθωμανικής κατοχής αλλά με άλλα πρόσωπα, που έχουν, απλώς, Ελληνικά ονόματα και είναι, κατά ταυτότητα, πιστοί της "κρατούσας θρησκείας";


Το γεγονός ότι οι εκάστοτε κυβερνήσεις είναι εκλεγμένες πολύ λίγο επιδρά στην αίσθηση του πολίτη ότι το κράτος είναι δυνάστης. Η περιορισμένη επιλογή, κατά τις εκλογές, μεταξύ του λιονταριού και της τίγρης (ή μερικών φαιδρών ...ζώων) δεν δίνει καμμιά δυνατότητα διαφυγής από το διαιωνιζόμενο καθεστώς καταδυνάστευσης. Στην ουσία έχουμε ένα δίδυμο “πολιτική εξουσία-κρατικοί υπάλληλοι” που έχουν μια αρρωστημένη σχέση και αλληλοεξάρτηση. Η πολιτική εξουσία έχει ανάγκη τους κρατικούς υπαλλήλους, όχι για να εξασφαλίζουν την ομαλή λειτουργία της κρατικής μηχανής, σε όφελος του πολίτη, αλλά για την επανεκλογή των ατόμων ή του κόμματος που κυβερνά. Από το άλλο μέρος, οι κρατικοί υπάλληλοι χρησιμοποιούν την κρατική μηχανή σαν μοχλό πίεσης για την επίτευξη συντεχνιακού και, πολύ συχνά, ατομικού οφέλους από την πολιτική εξουσία. ‘Έτσι, έχουμε μια κλειστή “ερωτική” σχέση που λειτουργεί ερήμην και σε βάρος του πολίτη-θύματος. 'Όσοι από τους ευσυνείδητους κρατικούς υπαλλήλους προσπαθήσουν να διαφοροποιηθούν απομονώνονται και αποβάλλονται από την κρατική μηχανή, όχι με απόλυση βέβαια αφού αυτή δεν είναι δυνατή, αλλά έμμεσα, με θέση σε αδράνεια: ένα άδειο γραφείο, χωρίς δουλειά και αρμοδιότητες! Ξέρω τρεις τέτοιους ανθρώπους, ο ένας σε υπουργείο οι άλλοι δύο σε ΔΕΚΟ, σύνολο των τριών μισθών περ. €15.000 το μήνα (γιατί είναι και υψηλόβαθμοι).

Βέβαια ξέρω ότι δεν λέγω τίποτε πρωτότυπο. Το ζητούμενο είναι ο τρόπος να σπάσει ο φαύλος κύκλος και, δυστυχώς, δεν έχω συνταγή γι’ αυτό. Ίσως, η μόνη δυνατότητα είναι η έντονη προσπάθεια (από τα ΜΜΕ) να βοηθηθεί ο πολίτης να συνειδητοποιήσει αυτήν την κατάσταση. Θα έλεγα ότι χρειάζεται εκστρατεία γι’ αυτό τον σκοπό, μήπως και κάποτε αποφασίσει ο πολίτης να αντιδράσει δυναμικά και μαζικά. ‘Ίσως ακούγεται ουτοπικό, αλλά αν, π.χ. σταματήσουμε να πληρώνουμε φόρους, ρεύμα, νερό τηλέφωνο, ΙΚΑ, κλπ, αν ΟΛΟΙ το κάνουμε, χωρίς εξαιρέσεις, σίγουρα αυτό θα φέρει αποτέλεσμα. Ασφαλώς δεν μπορούν να μας βάλουν όλους στη φυλακή, δεν μπορούν να κόψουν τις παροχές από όλους μας και δεν θα μπορούν να πληρωθούν οι δυνάστες μας χωρίς τα δικά μας χρήματα! Αν αρνηθούμε να πουλήσουμε στο κράτος και τις ΔΕΚΟ, αν αρνηθούμε να πουλήσουμε αγαθά και υπηρεσίες στους δημόσιους υπαλλήλους, ακόμη και ως άτομα τότε σίγουρα θα έχουμε αποτελέσματα. Δεν είμαι τόσο αισιόδοξος για να πιστεύω ότι κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί σύντομα. Ξέρω ότι θα περάσουν πολλά χρόνια και θα κατέβουμε πολλά ακόμη σκαλιά αθλιότητας μέχρι η απελπισία να μας φέρει σ’ αυτό το έσχατο σημείο εξαθλίωσης όπου δεν θα έχουμε τίποτε να χάσουμε εκτός από τις ...αλυσίδες μας, γιατί εκεί βλέπω να πηγαίνει το πράγμα.

Είναι μερικές σκέψεις, χωρίς αξίωση άλλη από την επικοινωνία με μερικούς ανθρώπους που γνωρίζω ότι θα με καταλάβουν! Μόλις μου ήρθαν στο νου κάτι graffiti που λένε “Κάτω το κράτος”, “’Οχι στην κρατική δικτατορία”, κάτι οργανώσεις με τίτλο “Αντικρατική Πάλη” “Αντιεξουσιαστικός Στρατός”, κλπ. Μήπως αυτοί έχουν δει πιο μακρυά και ξέρουν τι μας μέλει να συμβεί; Λέω, δηλαδή....

Ομολογώ ότι έχω πολλή αγανάκτηση μέσα μου. ‘Ισως αν ήμουν νέος και πιο τολμηρός να αποφάσιζα να αναλάβω ενεργό δράση αλλά δεν νομίζω ότι με παίρνει. Είμαι κι εγώ ένας ευνουχισμένος έλληνας που μένει μόνο στις σκέψεις και στα λόγια.... Δυστυχώς!

6 comments:

kerkyraios said...

Και όμως να που σε διάβασε κάποιος απρόσκλητος.Για να σου λυθεί πιθανόν η απορία...ακολούθησα το link στο profile σου απο post σου σε αλλο blog.
Θα επανέλθω να σε διαβάσω πιο αναλυτικά αργότερα καθώς σε βρήκα σε μια στιγμή δουλειάς.
Προς το παρόν έχω να σχολιάσω το πως αντιμετωπίζεις την έρευνα στην φυσική.Σε λίγο καιρό θα είμαι φυσικός (τυπικά δηλαδή με πτυχίο).Έχω μπει σε κάποια ιδρύματα ...και τελευταία βρίσκομαι στον Δημόκριτο.Στα περισσότερα δεν διαπίστωσα νοοτροπία δημοσίου υπαλλήλου.Λες να έχω πέσει στις εξαιρέσεις?...

Epicuros said...

Ως φοιτητής δεν είναι δυνατόν να μπεις στην ψυχολογία του δ.υ. έστω κι αν βρέθηκες σ' αυτόν για λίγο. Ο χώρος αυτός, είτε πρόκειται για τον ερευνητικό τομέα είτε για άλλον, κατατρύχεται από τη νοοτροπία και την αίσθηση που παράγει η μονιμότητα και η ...ανοσία του δ.υ. Φυσικά είναι πολύ διαφορετική η ψυχολογία του ερευνητή, ιδιαίτερα αν ερευνά για χάρη της προόδου της επιστήμης και όχι απλώς για την παραγωγή "papers" Που θα του χρησιμεύσουν στην αναρίχηση σε θέσεις!

Φοινικιστής said...

Χαίρε. Έχουμε γράψει κι εμείς κάτι για τους Δ.Υ.:

(το τρίτο κείμενο του Φεβρουαρίου 2005)

Αν θέλεις, ρίχνεις μια ματιά...

Epicuros said...

Αυτόχθων σ' ευχαριστώ για την πληροφορία. Διάβασα το σχόλιο σχετικά με τους υπαλλήλους του Σπουδαστηρίου Γλωσσολογίας. Φυσικά, δεν περιμένεις οι πανεπιστημιακοί υπάλληλοι να είναι διαφορετικοί από τους άλλους συναδέλφους τους, μόνο και μόνο γιατί εργάζονται σε ένα πνευματικό(;) ίδρυμα. 'Εχουν τους ίδιους λόγους και αιτίες να αισθάνονται και να συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο όπως και οι λοιποί συνέδελφοί τους του δημόσιου τομέα. Αν δεν εξαφανιστούν αυτές οι αιτίες, αν δεν αρθεί η μονιμότητα και η ατιμωρησία δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτε. Εκτός κι αν η παιδεία μας κάνει τέτοια άλματα που να εξυψωθεί το επίπεδο συνειδητότητας των πολιτών σε δυσθεώρητα ύψη!

Anonymous said...

εγώ δεν διάβασα το κείμενο σου, θα το χρησιμοποιήσω όμως σε μία εργασία μου! Ευχαριστώ...

Αθηνά... said...

Εδώ είμαι!
Κατόπιν προσκλήσεως, φυσικά...
Αύριο θα ξεκινήσω την περιήγηση.