Search This Blog

Saturday, February 18, 2006

Κρίμα...


Περιδιαβαίνοντας στον Blogoχώρο και διαβάζοντας τόσα υπέροχα κείμενα σκέφτομαι πόσοι αξιολογότατοι άνθρωποι δεν θα γίνουν ποτέ φίλοι μου. Που ποτέ δεν θα δω το πρόσωπό τους, δεν θα ακούσω τη φωνή τους, ποτέ δεν θα πιούμε έναν καφέ ή ένα κρασί μαζί! Απώλεια η πρακτική αδυναμία να έλθεις κοντά με ανθρώπους με τους οποίους έχεις τόσα κοινά. Κέρδος ότι η τεχνολογία σου επιτρέπει να διαβάσεις τη γραφή τους...

Και για να μην αφήσω παραπονεμένους τους φίλους της φωτογραφίας πάρτε και ένα ζευγάρι ερωτευμένες ζέβρες... Από το Αττικό Πάρκο και πάλι!

8 comments:

Fannaki said...

Καλημέρα Βασίλη!
Δεν θα σχολιάσω από δω τις χαριτωμένες ερωτευμένες ζέβρες, που απεικονίζεις.

Μέσα στο μυαλό μου έκανε ένα μεγάλο "κλικ" η απάντηση, που έδωσες στην ellinida για το σχόλιο της στη φωτογραφία του κόμπου.

Λες: "....Πώς καταφέρνει και πηδάει το χτένι τον κόμπο δεν θα το καταλάβω ποτέ! 'Ισως συμβαίνουν (και) θαύματα σ' αυτόν τον τόπο! Προτιμώ τον κόμπο δεμένο παρά κομένο!"

Λοιπόν ναι! Σ' αυτόν τον τόπο πάντα μπορούσε να γίνει το θαύμα, πάντα μπορούσε να πηδήσει το χτένι τον κόμπο! Η δυνατότητα αυτή είναι εγγενής σ' αυτη τη χώρα με τους ανθρώπους της και το κλίμα της και αυτό είναι μάλλον δώρο μεταφυσικό....
Κι εγώ προτιμώ τον κόμπο δεμένο. Για να ξανοίγονται όμως μετά μπροστά μας οι άπειρες μαγικές δυνατότητες!!!
Καλή Κυριακή σε όλους!

Μαύρος Γάτος said...

Αχ Βασίλη τι ζημιά μού έκανες χειμωνιάτικα με τις υπέροχές σου φωτογραφίες...

Αύριο λέω να την κάνω για Λιτόχωρο, να πάρω μια γεύση θάλασσας...

Καλό βράδυ

Epicuros said...

Σ' ευχαριστώ γάτε. Ελπίζω να περάσεις καλά στο Λιτόχωρο. Παράδεισος η Πιερία, με το Ολύμπιο ονειρικό τοπίο!
Fannaki έτσι μοιάζει να είναι. Αμέτρητους κόμπους φαίνεται να έχει πηδήξει το χτένι του 'Ελληνα. Μαγικός ο τρόπος. 'Οντως, μεταφυσικός. Φόβος μου μήπως τελειώσουν τ' αποθέματα της μεταφυσικής ενέργειας που κάνουν το πήδημα δυνατό. Τουλάχιστο να μας μείνουν τ'"άλλα" πηδήματα... ;-)

ellinida said...

Βασίλη , οι άνθρωποι της μπλογκόσφαιρας είναι οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας . Εβαλα και ένα σχετικό κείμενο σήμερα .
Πόσο καλά γνωρίζουμε τους διπλανούς , δικούς , οικείους ?
Και πόσο καλά μας γνωρίζουν ?
Τρυφερές οι ζέβρες . Που να τις δεις στις στέπες . Εχω πάει φωτογραφικό σαφάρι στην Κένυα . Αξέχαστο !

Epicuros said...

Τα ζώα μου βγάζουν μια περίεργη τρυφερότητα. Δεν ξέρω αν αυτή προέρχεται από το κάλος και τη διάθεση των ζώων. Κανονικά θα έπρεπε ένα ζώο να είναι λογικά μιά χρήσιμη και προστατευόμενη οντότητα αλλά δεν ισχύει για όλα τα ζώα! Π.χ. δεν μπορώ να αισθανθώ συμπάθεια για τα φίδια, ιδιαίτερα τα επιθετικά, ή για τις ταραντούλες αλλά πιστεύω ότι κι αυτά πρέπει να προστατεύονται ως κρίκοι της οικολογικής αλυσίδας. Τώρα, τα χαριτωμένα ζώα έχουν περισσότερες πιθανότητες να μου βγάλουν τρυφερότητα. 'Εχω φωτογραφήσει αρκετά τέτοια και θα αναρτήσω κάμποσα.

Τους δικούς μας ανθρώπους, ίσως να μην τους γνωρίζουμε καλά αλλά αναφέρθηκα στους φίλους που θα μπορούσε κανείς να αποκτήσει εδώ μέσα, κι όμως νομίζω ότι σπανιότατα συμβαίνει αυτό και ότι οι περισσότεροι περιοριζόμαστε στην "ασφάλεια" τη ανωνυμίας, "οχυρωμένοι" πίσω από ένα μόνιτορ! Λες και φοβόμαστε ότι θα μας δαγκώσουν!

ellinida said...

Δεν μπορείς να αφήνεις τον καθένα να σε πλησιάζει αγαπητέ μου Επίκουρε . Οχι μόνο εδώ αλλά και στο έξω από δω . Μετά από κάποια ηλικία καταλαβαίνεις ότι πρέπει να επιλέγεις πλέον ποιός θα είναι κοντά σου .
Οχι δεν θα μας δαγκώσουν αλλά από την άλλη , ένα σωρό άρρωστοι κυκλοφορούν στο ίντερνετ .

Anonymous said...

You have an outstanding good and well structured site. I enjoyed browsing through it » » »

Anonymous said...

What a great site »