Search This Blog

Tuesday, February 21, 2006


Με αφορμή φωτογραφίες γάτων που είδα σε άλλα blogs δημοσιεύω τη φωτογραφία ενός πολύ χαδιάρη και τρυφερού γάτου που, δυστυχώς, μου έφυγε και χάθηκε. 'Εχει, όμως, μείνει στην καρδιά μου. Δεν είχε όνομα. Απλώς "γατούλης"...

10 comments:

ellinida said...

Σαν την Νεφέλη μου είναι . Αδέσποτη γατούλα , την μάζεψα το καλοκαίρι . Κάθισε κάτι μήνες , πήρε τα πάνω της και τώρα πηγαινοέρχεται . Σκέτη σειρήνα , παραπονιέται συνεχώς , δεν αντέχεις να την ακούς .
Λατρεύω τα γατιά .
Καλημέρα .

gravoura said...

Κι εγώ τα γατιά τα έχω στον κήπο και κοιμούνται σε μια αποθήκη. Μόνο τον Ρούμπη αφήναμε να μπει πολλές φορές τη μέρα για να παίξουμε μαζί του όταν ήταν μικρός. Τώρα που μεγάλωσε ελάχιστες είναι οι φορές που μπαίνει στο σπίτι κι αυτό για πολύ λίγο. Δεν αντέχω τη μυρωδιά των ζώων μέσα στο χώρο μου, μα ούτε και γι' αυτά είναι καλό.
Με το σκύλο, που τον χάσαμε πριν ένα μήνα από γεράματα, τα πήγαιναν όλα μια χαρά. Στην αρχή από φόβο τα γατιά τον απέφευγαν, όμως αυτός ποτέ δεν τα πείραξε, ήταν κυνηγόσκυλο. Εκτός από την ώρα του φαγητού που έπρεπε πρώτα εκείνος να χορτάσει, να τον βγάλω εκτός κήπου για να φάνε και τα γατιά. Μάλιστα πολλές φορές, μετά από καιρό βέβαια, είχαν το δικό τους τρόπο για να επιβεβαιώνουν τη...φιλία τους. Πήγαιναν τα γατιά, σιγά-σιγά και ακουμπούσαν τις μύτες τους, δείγμα πως τον θεωρούν "δικό" τους.

Epicuros said...

Συμφωνώ ότι τα ζώα δεν είναι για να μένουν μέσα στο σπίτι. Πρώτα γιατί οι συνήθειές τους δεν συμβιβάζονται με αυτές των ανθρώπων και φυσικά, η μυρωδιές τους μπορεί να είναι ενοχλητικές. Πολλές φορές μπήκα σε σπίτια με ζώα που υπήρχαν μυρωδιές που, όμως, οι ιδιοκτήτες είχαν συνηθίσει και δεν τις αντιλαμβάνονταν αλλά οι επισκέπτες τις έπιαναν αμέσως! Ο δεύτερος λόγος είναι ότι τα ζώα θέλουν να ζουν ελεύθερα κι όταν συνηθίσουν την ελευθερία του υπαίθρου (ας έχουν τα σπιτάκια τους) δεν μένουν στο σπίτι μετά. Δεν μπορώ να φανταστώ, π.χ. τη λύκαινα, που τρέχει και παίζει στο χτήμα, να την περιορίσω στα λίγα τετραγωνικά του σπιτιού! Θα μαράζωνε!

Marina said...

Κύριε Επίκουρε, βρείτε μου και εμένα τον τρόπο να βγάζω έξω τις γάτες απο το σπίτι. Εχω 2 στειρωμένες γάτες που δεν βγαίνουν έξω με τίποτα, μπροστά ο κήπος αυτές να τον αγναντεύουν απλώς. Οι αυλικές γάτες δέρνονται ποιά θα μπεί μέσα..το ίδιο και με τα σκυλιά..τι να πώ..είναι η φύση που δεν είναι ωραία εδώ ή έχω τρελλά ζώα?

Epicuros said...

Μαρίνα, δεν είμαι γατοψυχολόγος ή γενικώς ψυχολόγος, αλλά έχω την εντύπωση ότι οι γάτες έμαθαν να ζουν μέσα και δεν εξοικειώθηκαν με το ύπαιθρο. Ισχύει και στα ζώα η ανασφάλεια, αν τους αλλάξεις συνθήκες ζωής και τα ξεβολέψεις. Αυτά που θέλουν να μπουν μέσα, γάτες και σκυλιά, νομίζω θέλουν να μπουν αλλά όχι και να μείνουν μέσα. Κάνε μερικές δοκιμές να βγάλεις τα δικά σου συμπεράσματα... 'Ολα αυτά που υποστηρίζω εδώ είναι εντυπώσεις και όχι απόρροια γνώσεων ή ειδικότητας.

Katerina ante portas said...

Τι μάτια μυστήρια είναι αυτά! Ατενίζει με συγρατημένη αξιοπρέπεια και ματαιόδοξη περιέργεια ή μου φαίνεται;

Epicuros said...

Κατερίνα, δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τα ακριβή συναισθήματα που εκφράζουν τα όμορφα μάτια του γατούλη αλλά μόνο ξέρω ότι ήταν (ελπίζω να είναι ακόμη) ένα χαδιάρικο, τρυφερό και λιχούδικο πλάσμα! Είναι απόλαυση να σου χαϊδεύεται ένα γατί. (Πάντα από την δική μας, εγωιστική άποψη το βλέπουμε...)

ellinida said...

Νιάου ! Σε χαίρομαι βρε Επίκουρε που αγαπάς τις γάτες .
Είχα πολλές στην ζωή μου . Τίποτα δεν συγκρίνεται με την τρυφερότητα της γάτας .

Anonymous said...

Excellent, love it! Voyeur japones Canadian truck rental Twierdzenie lodovico ferrari Nissan skyline for sale in us Cock sucker milf Windows 98se high cpu use Georgia jonesboro accutane legal levaquin warnings precautions pregnancy nursing abuse

LADYCAT said...

κουκλα ειναι καλε σαν τον ζυλιτο μου