Search This Blog

Thursday, August 24, 2006

Έντομα...


Δεν ξέρω αν ο τζίτζικας έχει κάποια μακρυνή συγγένεια με την ακρίδα, αλλά μιά και έτυχε να κάνω το πορτραίτο μιάς ακριδούλας που βρέθηκε στο σπίτι μου σας το παραθέτω. Της πρόσφερα μαρουλόφυλα για να την απασχολήσω, γιατί ξέρω πως οι ακρίδες πηδάνε ξαφνικά και τις χάνεις από τα μάτια σου. Αυτή περίμενε υπομονετικά τη φωτογραφία (και τι φωτογραφία, της υπομονής, με τρίποδο, φακό μάκρο, ring flash, κλπ). Αμέσως μετά, μ' ένα άλμα βρέθηκε στο διπλανό τραπέζι κι από κει στον καναπέ... Είδα κι έπαθα να την οδηγήσω στην έξοδο!

6 comments:

Ο γλάρος (όχι ο Ιωνάθαν) said...

Επίκουρέ μου, συμπαθητική για μας, όχι όμως και για τους γεωργους και καλλιεργητές αν πέσει .....κατά λάθος στο.....δρόμο τους.
Εξαιρετική η φωτογράφιση!

scalidi said...

Αααααααα! Καλέ τις φοβάμαι...Βοήθεια!

sevarose said...

....Πολύ ωραία φαίνεται από τόσο κοντά η μαντάμ ακρίδα !
Μπράβο σου και πάλι!

qqqqqqqq said...

Επίκουρε σ'ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.........αλλά και οι δικές σου φωτογραφίες δεν πάνε πίσω. Απ'ότι κατάλαβα σου αρέσει να απομονώνεις την λεπτομέρεια που περνάει απαρατήρητη αλλά κρύβει και αυτή μέσα της πολύ ομορφιά

Ραφαέλλα said...

Καλοκαίρι χωρίς τζιτζίκια και μάλιστα τζιτζίκια που ενίοτε σκάνε από τη ζέστη δε μπορώ να φανταστώ...

An-Lu said...

Γειά σου και πάλι γείτονα!!!!
Εγώ δηλαδή να μην ανεβάσω την κούκλα που χώθηκε στο σπίτι στην Πλάκα; (εννοείται ότι μετά την βγάλαμε έξω με τη βοήθεια ταπερακίου)